Koyunla yakından akraba evcil bir hayvandır, Et, süt, kıl ve derisinden faydalanılır. Gevişgetirenlerden olan keçinin yabani çeşitleri de vardır. Yaban keçileri Alplerde, Toroslarda, Kafkasya, İran ve Orta Asya dağlarında yaşar.

Keçiler, koyun kadar iri olmaz. Ergin keçiler ortalama 45-55 kilo ağırlığındadır. Düz, yahut kıvrımlı boynuzları geriye doğru eğiktir. Kuyrukları, koyun kuyruğundan kısadır ve dik durur. Erkek keçilerden çoğunun çenesinde sakal bulunur. Bazı dişi keçilerin de sakalı vardır. Keçi dayanıklı hayvandır. At, sığır ve koyunların tahammül edemeyeceği şartlar altında hayatını devam ettirebilir.

Yavru keçiler annelerinin karnında 21-23 hafta kaldıktan sonra doğar. Bir defada bir, ikiz, yahut üçüz doğum olabilir, nadiren beşiz doğuma rastlanır. Yavrular, kıllı ve gözleri açık doğar. Yavru keçilere «oğlak» denir, doğumdan 4 saat sonra koşup oynayabilirler. 3-6 aylık oluncaya kadar ana sütü emerler. Keçilerin ömrü 14 yıl kadardır. Erkek keçilere «teke» denir. Tekelerin kendilerine has fena bir kokusu vardır.